Emile van der Kruk

De kunstmarkt zit crazy in elkaar.
Wie wel en wie niet gerekend wordt tot de top, is eerder het gevolg van toeval, brutaliteit, management en netwerken dan van kwaliteit. Bij mij staat Emile heel hoog aangeschreven. Dat heeft alles te maken met zijn combinatievermogen, hij paart fijnzinnigheid aan ruwheid, hij combineert een kwetsbaar boomtakje met een verroeste zaag, hij hakt herinneringen uit een boomstam, hij suggereert met een veeg verf op hout de liefdesdans van twee zwanen.
In de verte doet zijn werk me wel denken aan het ontregelende werk van Mark Manders.
Manders was op de afgebrande tentoonstelling in het Armando Museum vertegenwoordigd met zijn wonderlijke Fox/mouse/belt.
Het werk van Emile is sensueel, weerbarstig, vol ironie en humor. Melancholiek werk ook, soms vertederend, soms afgrijslijk.
GdK

www.emilevanderkruk.nl

Ik
tast
met
mijn
kettingzaag
in
het
wilde
weg
naar
betekenis