Hans Suasso de Lima de Prado

De twaalfde man van het elftal is Hans Suasso de Lima de Prado.

ACADEMIE VOOR BEELDENDE VORMING
Hans Suasso is een oorlogskind. Hij werd geboren op 1 april 1943 in Amsterdam. Zijn bijzondere naam verwijst naar de geschiedenis van Portugese Joden die eeuwen geleden moesten vluchten vanwege hun geloof. Zijn naam roept herinneringen op aan de bijnaam van het Stedelijk Museum in Amsterdam rond 1900. Dat heette toen: ’Suasso Museum’, met een verwijzing naar de grote kunstschenking van douairière Lopez Suasso. Dat hertogelijke en artistieke bloed stroomt nog altijd door de aderen van Hans Suasso.

In de jaren zeventig van de vorige eeuw was Hans Suasso docent en directeur aan de Academie voor Beeldende Vorming in Amersfoort en drukte hij een stempel op het kunstklimaat in de stad. In 1987 ging hij na de fusie mee naar de HKU in Utrecht. In totaal was hij 25 jaar docent en heeft honderden leerlingen de kneepjes van het kunstvak bijgebracht. Talentontwikkeling, dat was zijn missie, niet het propageren van een bepaalde stijl.
Nog steeds is Hans Suasso trots op waar de Academie voor Beeldende Vorming voor stond. Hij spreekt nog met liefde over eigenwijze leerlingen als Emile van der Kruk en Theo van Delft.

EEN BEELD IS GOED ALS JE HET NIET ZIET
Naast zijn onderwijspraktijk, was en is hij een productief kunstenaar. Op zijn visitekaartje staat: beeldhouwer, edelsmid, tekenaar, sieraadontwerper. Een veelzijdig man. Hij werkt het liefst met hard materiaal, dat niet gemakkelijk meegeeft; hout, staal, beton, glas, perspex. Jarenlang had hij een atelier in Frankrijk. Hij exposeerde ook in dat land, in Musée de l’Ardenne, Charleville, 2003; een grote, eervolle solo.
Sinds 2013 is Hans Suasso weer neergestreken in Amersfoort. Hij heeft een atelier op de Isselt.

Gevraagd naar de rode lijn in zijn oeuvre, zegt Hans:
“Het is een zootje. De rode lijn ben ik.”
Kenmerkend voor zijn werk is, dat zijn kunst onnadrukkelijk aanwezig is. Het werk dringt zich niet op. Het werk lijkt vanzelfsprekend. Zijn kunst is gemaakt naar aanleiding van een gebeurtenis, of naar aanleiding van een vondst, een gevonden voorwerp, een balk of een stuk steen. Aards. Niet hoogdravend. Niet gezocht, toch gevonden. Gevonden, en daarna gemodelleerd. Gaaf. Hans Suasso plaatst een vorm in de ruimte, dat is zijn kunst. En die kunstmatige vorm lijkt er altijd al geweest te zijn. Hans Suasso hield aan zijn leerlingen altijd voor:
“Een beeld is goed als je het niet ziet.”

STILTE
Hans Suasso kan in de omgang heel narrig zijn, humeurig, tegendraads, ongepolijst, woedend. Van school getrapt, van de kunstacademie verwijderd, uit protest ontslag genomen bij de HKU.
In zijn werk zoekt hij de stilte op. Zijn bijdrage aan Expo Elleboog bestaat uit een ‘stilte’ eiland; ingetogen, rustig, eenvoudig, ambachtelijk, beheerst. Een boom, een huis, een stoel. Op de plaats, rust.